Koek-en-zopie

Zaterdag 24 en zondag 25 januari vond het eerste Treq-uitje van 2009 plaats. Een groep van 6 personen liep een tweedaagse tocht langs de uitgestrekte, rustige Friese kustlijn. Eén van de deelnemers doet verslag:

Stavoren was weliswaar het startpunt van de wandeltocht, maar voordat die uithoek van Nederland door ons allen bereikt was, hadden we al een treinreis van ruim drie uur achter de rug. Gelukkig bood deze prettig lange treinrit ons een mooie kans elkaar enigszins te leren kennen. Elkaar dan kennende konden we beginnen aan de start én de koek-en-zopie in Stavoren. Na het vrouwtje van Stavoren te hebben bezichtigd en na wat foto's gemaakt te hebben van onze startplaats begonnen we aan de wandelroute. We liepen met het IJsselmeer aan onze linkerzijde en werden zodoende via Molkwerkum en Hindeloopen naar onze eerste rustplaats geleid. Nabij Workum vonden wij onze slaapplaats op een rustieke boerencamping. Midden in de leegte van tientallen weilanden stonden twee kleine houten hutjes, genaamd het 'ljurkje' (het leeuwerikje) en het 'sweltje' (het zwaluwtje), omringd door wat boompjes en een paar boerderijen. We hadden deze mooie plek te danken aan de reisbegeleiders Joske en Mattias. Speciaal voor hen had de boer zijn camping tijdens de winterstop geopend. Later bleek onze komst voor hem een plezierige onderbreking te zijn van de winterse stilte op zijn erf. Dit feit maakte ons allen blij. We genoten die avond van een heerlijke maaltijd die Joske met liefde voor ons had meegenomen en bereid. Ons uitje heette niet voor niets 'Koek-en-Zopie'. We smulden daarom van tagliatelle met verse champignons en een romige saus en als toetje dronken we warme chocolademelk met rum en slagroom.
De comfortabele hut bezorgde ons goede nachtrust en de volgende morgen begonnen daarom we fit aan de dagtocht van 25 km. De routegids lezende kwamen we onderweg allerlei bijzondere bezienswaardigheden tegen. Zo zagen wij allen voor het eerst 'Orchis in het veld' verstopt, maar als je goed keek aanwezig in een groot rietveld. Verder op de route stuitten we op een kudde blauwe 'alien' schapen.

Een lange dag lopen bracht ons precies op tijd bij een bushalte in Zurich. We namen afscheid van Mirte omdat die via Schiphol reisde, de rest ging via Utrecht. Moe, maar zeer voldaan kwamen we aan op het treinstation van Leeuwarden. Daar was de sfeer zo goed dat we besloten om uit eten te gaan bij de stationsrestauratie. Na een stevige maaltijd en wat drankjes genuttigd te hebben werden we vriendelijk verzocht verder te reizen omdat de stationsrestauratie ging sluiten. Er stond een grote trein voor ons klaar die ons naar Midden-Nederland terug zou brengen. We namen afscheid van de stille en bijzondere Friese natuur en de gezellige groep en keerden terug naar het drukke stadsleven. Gelukkig was het weekend een ervaring om nooit te vergeten.